خاتمهء كتاب شريف در خاتمه دوستان ايمانى و اخلّاء روحانى را متذكّر مى گردد كه اين نسخهء خطّى كه مورد استفاده قرار گرفت چون كاتب آن يكى از علماء اعلام و دانشمندان كرام بنام مرحوم ميرزا عبد الجواد عقيلى ساكن نجف اشرف بوده است آن مرحوم در اطراف و حواشى كتاب مقدّس مطالب عاليه و نوادرى گرانبها و اشعارى آبدار از ديوان حضرت و جاهاى ديگر چه در فضل شيعه و چه در باب فضائل اهل بيت طاهره و مطالب ديگر مرقوم فرموده‌اند براى اين كه روح آن مرحوم را ياد و شاد نمايم صلاح چنان ديدم كه آن مطالب عاليه را به تناسب مقام در ذيل هم بياورم و مرتّب گردانم و خاتمهء اين كتاب قرار دهم كه هم زحمات آن مرحوم زنده گردد و هم حظّ دوستان و خوانندگان كامل و هم كتاب با آن احاديث شريف و شيرين و مطالب عاليه خاتمه گردد ( ختِامهُُ مِسْكٌ وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ ) و توقّع دارم خوانندگان گرام هم حقير را بدعاى خيرى ياد و شاد فرمايند . بسم اللّه الرحمن الرحيم عن ابى بصير رضى اللّه عنه قال دخلت على الصّادق جعفر بن محمّد عليهما السّلام قلت جعلت فداك يابن بنت رسول اللّه كبر سنهّ و رقّ جلدى و قرب اجلى و نفدت شهوتى و لست ارى على ما ارد من امر اخرتى فقال سبحان اللّه يا ابا بصير او ما عملت انّ اللّه يكرم الشّبّان منكم و يستحيى من الكهول فقلت جعلت فداك و كيف يكرم الشّبّان و يستحيى من الكهول قال و يكرم الشّبّان ان يعذّبهم و يستحيى من الكهول ان يحاسبهم قال قلت جعلت فداك انّا نبزنا بنبز انكسرت به اظهرنا و ماتت به افئدتنا و استحلّت به الولاة دمائنا فى حديث روى لهم فقهائهم فينا قال و ما هو قلت الرّافضة قال لا و اللّه ما سمّوكم بهذا الاسم